Tuesday, January 26, 2010

သာသနာကြယ္ျခင္းငါးမ်ဳိး(ဒု)

ပရိယတၱိသာသနာေတာ္ကြယ္ပံု

အ႒ကထာႏွင့္ တကြေသာ ပိဋကသံုးပံု ပါဠိေတာ္ျမတ္ႀကီးသည္ တည္ရွိေနသမွ် ကာလပတ္လံုး ပရိယတၱိ
သာသနာေတာ္ အျပည့္အစံုတည္သည္ မည္၏။ ကာလရွည္ၾကာ၍ တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ကပ္ကာလသို႔ ေရာက္ရွိလာေသာအခါ တိုင္းသားျပည္သူ မ်ားဗိုလ္လူတို႔ တရားမေစာင့္ၾကေတာ့သျဖင့္ မိုးသည္ ေကာင္းစြာ မရြာသြန္းေတာ့ေပ။ မိုးေလ မမွန္သျဖင့္ ေကာက္ပဲသီးႏွံတို႔သည္ မျပည့္မစံု သီးပြင့္လာၾကကုန္၏၊ ဆုတ္ယုတ္လာၾကကုန္၏။ ထိုအခါ လူဒါယကာတို႔သည္ အစားအေသာက္ အ၀တ္အထည္ ရွားပါးမႈေၾကာင့္ ရဟန္းသံဃာေတာ္အား ပစၥည္းေလးပါး လွဴဒါန္းဖို႔ရန္ မတတ္ႏိုင္ၾကေတာ့ကုန္။ ရဟန္းေတာ္တို႔သည္ ပစၥည္းေလးပါး ခ်ဳိ႕တဲ့ၾကရကား မိမိ၏တပည့္ ရွင္ငယ္ ရဟန္းငယ္မ်ားကို ပစၥည္းေလးပါးျဖင့္ မေထာက္ပံ့ ႏုိင္ၾက ကုန္။ တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ယုတ္လာေသာ ထိုအခါ၌ ရွင္ငယ္ ရဟန္းငယ္တို႔၏ စာသင္ယူမႈ "ပရိယတၱိ"သည္ ဆုတ္ယုတ္ေလေတာ့၏။

ပါဠိေတာ္၏ အနက္အဓိပၸါယ္ = အ႒ကထာကို ေဆာင္ထားျခင္းငွာ မစြမ္းႏုိင္ၾကေတာ့ကုန္၊ ဆရာနည္းက်က်
သင္ယူမႈ မရွိေတာ့ကုန္။ ပါဠိေတာ္၏ အစြမ္းျဖင့္သာလွ်င္ ပါဠိေတာ္သက္သက္ကိုသာလွ်င္ ေဆာင္ထား ႏိုင္ၾက ကုန္၏။ ပါဠိေတာ္သက္သက္ကိုသာလွ်င္ သင္ယူႏိုင္ၾကကုန္၏။
ထို႔ေနာက္ တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ယုတ္လာေသာအခါ ပါဠိေတာ္အားလံုးကိုလည္း ေဆာင္ထားျခင္းငွာ သင္ယူျခင္းငွာ မစြမ္းႏုိင္ ျဖစ္လာၾကျပန္၏၊ ထိုအခါ အနက္အဓိပၸါယ္ ခက္ခဲေသာ က်မ္းဂန္မ်ားကို မသိနားမလည္ႏိုင္ၾကသျဖင့္ အဘိဓမၼာပိဋကကို မသင္ယူၾကေတာ့ေပ။

ထိုေၾကာင့္ အဘိဓမၼာပိဋကသည္ ေရွးဦးစြာ ကြယ္ေလေပလိမ့္မည္။ (ျမန္မာႏုိငံတြင္သာ အဘိဓမၼာပိဋက ထင္ရွားစြာတည္ရွိေနေသးသည္။ အျခားေသာ ထိုင္း၊ တိဘက္၊ တရုတ္၊ ဂ်ပန္တို႔၌ မရွိေတာ့ေပ။)အဘိဓမၼာ  (၇)က်မ္းတြင္လည္း ေရွးဦးစြာ ပ႒ာန္းက်မ္းႀကီး ကြယ္ေပ်ာက္မည္။ ထို႔ေနာက္ အစဥ္အတိုင္း ယမိုက္က်မ္း၊ ကထာ၀တၳဳက်မ္း၊ ပုဂၢလပညတ္က်မ္း၊  ဓာတုကထာက်မ္း၊ ၀ိဘင္းက်မ္း၊ ဓမၼသဂၤဏီက်မ္းမ်ား ကြယ္ၾကမည္။

အဘိဓမၼာပိဋက ကြယ္ၿပီးေသာအခါ သုတၱႏၲပိဋက ကြယ္ေပ်ာက္မည္။ သုတၱႏၲပိဋကတြင္ ေရွးဦးစြာ အဂၤုတၱ-
ရနိကာယ္ ကြယ္ေပ်ာက္မည္။ ထိုေနာက္ သံယုတၱနိကာယ္ (၅)က်မ္း၊ မဇၩိမနိကာယ္ (၃)က်မ္း၊ ဒီဃနိကာယ္
(၃)က်မ္း အစဥ္အတိုင္း ကြယ္ေပ်ာက္မည္။ ဤသို႔လွ်င္ ဒီဃနိကာယ္သို႔တိုင္ေအာင္ ကြယ္ေပ်ာက္သြားေသာ အခါ သုတၱႏၲပိဋကသည္ ကြယ္ေပ်ာက္သည္ မည္ေတာ့၏။

၀ိနည္းပိဋကႏွင့္တကြ ဇာတက ေဒသနာေတာ္မွ်ကိုသာလွ်င္ ေဆာင္ထားၾကေပကုန္လတၱံ႕။ သီလကို
ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေတာ္မူၾကကုန္ေသာ လဇၨီသူေတာ္ေကာင္းတို႔သည္သာလွ်င္ ၀ိနည္းပိဋကကိုေဆာင္ထား ၾကေပကုန္လတၱံ႕။ လာဘ္လာဘေပါမ်ားမႈကို အလိုရွိၾကကုန္ေသာ ရဟန္းတို႔သည္ --- "သုတၱန္တရားေတာ္တို႔ကို ေဟာၾကားျပသ ဆိုဆံုးမေသာ္လည္း ေကာင္းစြာမွတ္မိေသာ သူသည္ ေကာင္းစြာက်င့္ေသာ သူသည္ မရွိႏုိင္" --- ဟု ႏွလံုးပိုက္ၾက၍ ဇာတ္ေတာ္မ်ားကိုသာလွ်င္ ေဆာင္ထားၾက ကုန္၏။ ထို႔ေနာက္ ဇာတ္ေတာ္အားလံုးကို ေဟာေျပာျပႏိုင္ေသာ ပုဂၢိဳလ္လည္းမရွိ၊ နာၾကားမည့္ ပရိသတ္လည္း မရွိေလရကား ဇာတ္ေတာ္မ်ားလည္း တျဖည္းျဖည္း ကြယ္ေပ်ာက္ေပလတၱံ႕။ ဤသို႔ ဇာတ္ေတာ္မ်ား ကြယ္ေပ်ာက္သြားေသာအခါ ၀ိနည္းပိဋကကိုသာလွ်င္ ေဆာင္ထားေပလတၱံ႕။ တျဖည္းျဖည္း ကာလဆုတ္ယုတ္လာေသာအခါ ၀ိနည္းပိဋကသည္လည္း ကြယ္ေပ်ာက္ေပလတၱံ႕။

ေနာက္ဆံုး၌ တိုင္းျပည္ကို အစိုးရေသာ မင္းတို႔သည္ --- "ဘုရားေဟာၾကားထားေတာ္မူအပ္ေသာ ဂါထာ
တစ္ခုကိုမွ် ေဟာျပႏိုင္သူရွိပါက ဆုေတာ္ေငြ တစ္ေထာင္ေပးမည္။"
ဟု အသျပာတစ္ေထာင္ထုပ္ကို ဆင္ေက်ာက္ကုန္းထက္၌တင္ကာ သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ၿမိဳ႕ကိုလည့္လည္၍ ေၾကညာေစေသာ္လည္း အသျပာေထာင္ထုပ္ကို ယူမည့္သူ မရွိသျဖင့္ မင္းဘ႑ာေတာ္တိုက္သို႔ ျပန္လည္သြင္းရေသာ အခ်ိန္အခါသို႔ ေရာက္လွ်င္ ဘုရားရွင္၏ပရိယတၱိသာသနာေတာ္ျမတ္ႀကီးသည္ လံုး၀ကြယ္ေလေတာ့သည္။ (အံ-႒-၁-၆၈-၆၉။)

လိဂၤသာသနာကြယ္ပံု
     ပရိယတိၱသာသနာေတာ္ႀကီး ကြယ္ၿပီးေနာက္ပိုင္းကာလ၌ ရဟန္းတုိ႔၏ သကၤန္း၀တ္႐ံုပံု သပိတ္ကိုင္ပံု
လွမ္းပုံၾကြပံု ၾကည့္႐ႈပံုမ်ားသည္ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာဂုဏ္ကို မေဆာင္ႏိုင္ေတာ့ေခ်။ သကၤန္းကိုလည္း  ဆင္စြယ္ေရာင္အ၀ါေျပာ့ေျပာ့မွ်သာ ဆိုးၾကကုန္လတံၱ႕။ ထို ႔ေနာက္ ကာလၾကာေညာင္းျပန္ေသာအခါ သကၤန္းကိ ု အ၀ါေရာင္မွ်ပင္မဆိုးေတာ့ဘဲ ပိတ္ျဖဴကို ကပၸဗိႏၵဳထိုး၍ေသာ္လည္းေကာင္း လူတို႔၀တ္သကဲ့သို႔ ခါးပံုစထိုး၍ေသာ္လည္းေကာင္း၀တ္ဆင္ၾကကုန္လတံၱ႕။ (ေယာနကတိုင္းသားတို႔၏ အ၀တ္ျဖဴ၀တ္ေသာ ဓေလ့ထံုးစံသည္ ကႆပဘုရားရွင္၏သာသနာေတာ္ ေနာက္ပိုင္းကာလ၌ ရဟန္းပ်က္တို႕၏ ၾကြင္းက်န္ေသာ ဓေလ့ထံုးစံျဖစ္သည္ဟု အဆိုရွိ၏။)

ထို႔ေနာက္ တစ္ဖန္ ပိတ္ျဖဴသကၤန္းကိုပင္ ၀တ္႐ံုမႈ မျပဳေတာ့ဘဲ သကၤန္းအပိုင္းအစငယ္ တစ္ခုကို လက္မွာ ခ်ည္၍လည္းေကာင္း၊ လည္ပင္းမွာ ခ်ည္၍လည္းေကာင္း၊ ဆံပင္မွာ ခ်ည္၍လည္းေကာင္း ရဟန္းဟူေသာ အထိမ္းအမွတ္မွ်သာ ထားၾကကုန္လတံၱ႕။ ထို႔ျပင္ သားမယားယူကာ ေရာင္း၀ယ္ စိုက္ပ်ဳိးျခင္းတို႔ကို လုပ္ကိုင္၍ အသက္ေမြးၾကကုန္လတံၱ႕။ ဤကဲ့သို႔ေသာ ရဟန္းတု ရဟန္းေယာင္မ်ဳိးကိုပင္ ရည္ရြယ္ေတာ္မူ၍ ဘုရားရွင္က ေအာက္ပါအတုိင္း ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ျခင္း ျဖစ္၏။

ဘ၀ိႆႏိၲ ေခါ ပနာနႏၵ အနာဂတမဒၶါနံ ေဂါၾတဘုေနာ ကာသာ၀ကဏၭာ ဒုႆီလာ ပါပဓမၼာ၊ ေတသု
ဒုႆီေလသု သံဃံ ဥဒိၵႆ ဒါနံ ဒႆႏိၲ၊ တဒါပါဟံ အာနႏၵ သံဃဂတံ ဒကိၡဏံ အသေခ်ၤယ်ံ အပၸေမယ်ံ ၀ဒါမိ။
(မ-၃-၂၉၉။)
အာနႏၵာ ...စင္စစ္ ေနာင္အနာဂတ္ကာလ၌ ရဟန္းဟူေသာ အႏြယ္မွ်ကို ေဆာင္ကုန္ေသာ သကၤန္း
လည္၌ေရာက္ကုန္ေသာ သီလမရွိကုန္ေသာ ယုတ္မာေသာ တရားရွိသူတို႔သည္ ျဖစ္ေပၚလာေပကုန္လတၱံ႕၊ ထိုသီလ မရွိကုန္ေသာ သူတို႔၌ သံဃာကို ရည္ၫႊန္း၍ အလွဴကို ေပးလွဴကုန္လတၱံ႕။ အာနႏၵာ ... ထိုကဲ့သို႔ေသာအခါမ်ဳိး၌ေသာ္လည္း သံဃိကအလွဴကို မေရတြက္ႏုိင္ မႏႈိင္းယွဥ္ႏုိင္ေသာ အက်ဳိးရွိ၏ဟု ငါဘုရားေဟာေတာ္မူ၏။ အာနႏၵာ မည္သည့္ နည္းပရိယာယ္ႏွင့္မွ် သံဃိကဒါနထက္ ပုဂၢလိကဒါနကို အထူးသျဖင့္ အက်ဳိးမ်ား၏ဟုငါဘုရား ေဟာေတာ္မမူေပ။ (မ-၃-၂၉၉။ ဒကၡိဏ၀ိဘဂၤသုတ္။)

ေနာက္ဆံုး၌ ရဟန္းပ်က္တို႔သည္ ထုိသကၤန္းစကိုပင္ အက်ယ္ခ်ဲ႕သည့္ အက်ဳိးမရွိသည့္ လုပ္ငန္းရပ္အျဖစ္
သတ္မွတ္ကာ ပယ္စြန္႔ပစ္ၾကကုန္လတၱံ႕။ ထိုအခါ လိဂၤသာသနာသည္ ကြယ္သည္ မည္ေပ၏။
(အံ-႒-၁-၆၉-၇၀။)

ဓာတုသာသနာေတာ္ကြယ္ပံု
ဓာတုသာသနာေတာ္ျမတ္ႀကီး ကြယ္ပပံုကို ဤသို႔ သိရွိပါေလ။ ပရိနိဗၺာန္သည္-
ကိေလသပရိနိဗၺာန္ 
ခႏၶပရိနိဗၺာန္ 
ဓာတုပရိနိဗၺာန္   အားျဖင့္ သံုးမ်ဳိးျပား၏။

ကိေလသပရိနိဗၺာန္ --- ေဂါတမရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား၏ ကိေလသာတို႔၏ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းမႈ = ကိေလသပရိ-
နိဗၺာန္သည္ မဟာသကၠရာဇ္ (၁၀၃)ခု ကဆုန္လျပည္ေန႔၌ မဟာေဗာဓိမ႑ိဳင္၀ယ္ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။ (ကိေလသပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူရာ အခ်ိန္အခါကာလ ျပဳေတာ္မူရာ ဌာနသည္ အတိအက် ရွိခဲ့၏။ ယင္း ကိေလသပရိနိဗၺာန္ကိုပင္သဥပါဒိေသသနိဗၺာန္ဟူ၍လည္း ေခၚ၏။ ကိေလသာအားလံုး ခ်ဳပ္ၿငိမ္း သြားေသာ္လည္း ကိေလသာႏွင့္တကြေသာ ကုသိုလ္ အကုသိုလ္မွ အျခားတစ္ပါးေသာ အဗ်ာကတ အမည္ရေသာ ခႏၶာငါးပါးတို႔ ၾကြင္းက်န္ေနေသးေသာ မခ်ဳပ္ၿငိမ္းေသးေသာေၾကာင့္ သဥပါဒိေသသနိဗၺာန္ဟု ဆိုသည္။)

ခႏၶပရိနိဗၺာန္  --- ၀ိပါက္ကမၼဇ႐ုပ္တို႔၏ တစ္နည္းဆိုေသာ္ ၾကြင္းက်န္ေနေသးေသာ ခႏၶာတို႔၏ အၿပီးတိုင္
ခ်ဳပ္ၿငိမ္းမႈသည္ ခႏၶပရိနိဗၺာန္ မည္၏။ ယင္း ခႏၶပရိနိဗၺာန္သည္ ကုသိနာ႐ုံျပည္ မလာမင္းတို႔၏ အင္ၾကင္း
ဥယ်ာဥ္၌ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူေသာအခါ ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။ ယင္းခႏၶပရိနိဗၺာန္ကို အႏုပါဒိေသသနိဗၺာန္
ဟူ၍လည္း ေခၚဆိုေပသည္။ ခႏၶာငါးပါးတို႔၏ ေနာင္တစ္ဖန္ မျဖစ္ေသာ ခ်ဳပ္ျခင္းျဖင့္ အၾကြင္းမဲ့ ခ်ဳပ္ၿငိမ္း
ျခင္းတည္း။

ဓာတုပရိနိဗၺာန္ --- ထုိသို႔ ခႏၶပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူရာတြင္ လူတို႔၏ အက်ဳိးစီးပြားအလို႔ငွာ ---

"ငါဘုရားရွင္သည္ လူ႕ေလာက၌ ၾကာျမင့္စြာ ရပ္တည္ခြင့္မရဘဲ ပရိနိဗၺာန္ စံလြန္ေတာ္မူရေပေတာ့အံ့၊ ငါ
ဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္သည္လည္း လူ႕ျပည္လူ႕ေလာက အရပ္ေဒသအားလံုး၌ က်ယ္ျပန္႔မႈ မရွိေသး ပ်ံ႕ႏွံ႕မႈမရွိေသး၊ ထိုေၾကာင့္ ပရိနိဗၺာန္စံလြန္သြားေတာ္မူေသာ ငါဘုရားရွင္၏လည္း မုန္ညင္းေစ့ ပမာဏရွိေသာ ဓာတ္ေတာ္ ေမြေတာ္မွ်ကိုေသာ္လည္း ယူေဆာင္၍ မိမိ မိမိ၏ ေနရာဌာန၌ ေစတီေတာ္ကို တည္ထားကိုးကြယ္လ်က္ ျပဳစုလုပ္ေကြၽးေသာ လူမ်ားအေပါင္းသည္ နတ္ရြာသုဂတိလွ်င္ လည္းေလ်ာင္းရာ ရွိသည္ ျဖစ္ေစသတည္း။"

ဤသို႔လွ်င္ ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္မ်ားကို အစိတ္စိတ္ၿပိဳကြဲတည္ရွိေအာင္ ေရႊတံုး ေရႊခဲကဲ့သို႔ တစ္လံုးတစ္ခဲ
တည္း မတည္ေအာင္ အဓိ႒ာန္ျပဳေတာ္မူခဲ့၏။

၁။ စြယ္ေတာ္ (၄)ဆူ
၂။ ညႇပ္႐ုိးေတာ္ (၂)ဆူ
၃။ နဖူးသင္းက်စ္ေတာ္ (၁)ဆူ
ဤ (၇)ဆူေသာ ဓာတ္ေတာ္တို႔သည္ ပင္ကိုမူလ ပကတိ အေနအထားအတိုင္း တည္ရွိေတာ္မူၾကကုန္၏၊
ၿပိဳကြဲမႈ မရွိၾကကုန္။ ၾကြင္းက်န္ေသာ ဓာတ္ေတာ္တို႔ကား အစိတ္စိတ္ အႁမႊာႁမႊာ ကြဲေတာ္မူၾကကုန္၏။ ထုိတြင္

၁။ အေသးဆံုးဓာတ္ေတာ္တို႔ကား မုန္ညင္းေစ့ခန္႔ ပမာဏရွိကုန္၏။ ျမတ္ေလးပန္းငံု အေရာင္အဆင္း ရွိကုန္၏။
၂။ အရြယ္အလတ္အစားဓာတ္ေတာ္တို႔ကား အလယ္၌ ထက္ပိုင္းက်ဳိးသြားေသာ ဆန္ကြဲခန္႔ ပမာဏ ရွိကုန္၏။ အလြန္ စင္ၾကယ္ သန္႔ရွင္း ေတာက္ပေသာ ပုလဲအဆင္းႏွင့္ တူကုန္၏။
၃။ အႀကီးဆံုးဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္တို႔ကား အလယ္၌ကြဲေနေသာ ပဲေနာက္ေစ့ခန္႔ ပမာဏရွိကုန္၏၊ ေရႊအဆင္းႏွင့္တူေသာ အေရာင္အဆင္းရွိကုန္၏။ (ဒီ-႒-၂-၁၉၆။)

ဤအထက္ပါ ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္ အားလံုးတို႔ကို ေနာက္ထပ္တစ္ဖန္ ထပ္၍ မၿပိဳကြဲ မပ်က္စီးႏုိင္ေသာ
ေၾကာင့္ "အသမၻိႏၷ" ဓာတ္ေတာ္မ်ားဟုလည္း ေခၚ၏။
ထိုသို႔ ခႏၶပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူရာတြင္ လူတို႔၏ အက်ဳိးစီးပြား အလို႔ငွာ မၿပိဳမကြဲ မပ်က္မစီးေသာ "အသမၻိႏၷ"
ဓာတ္ေတာ္မ်ား က်န္ရစ္ခဲ့၏။ ထိုဓာတ္ေတာ္တို႔သည္ လူတို႔ပူေဇာ္သကၠာရ ျပဳရန္အတြက္ ျမတ္စြာဘုရားသခင္၏ အဓိ႒ာန္ေတာ္ေၾကာင့္ တည္ရွိေနျခင္းျဖစ္၏။ ႏွစ္ကာလၾကာေညာင္းလတ္ေသာ္ လူတို႔သည္ ပစၥည္းဥစၥာရွာျခင္း၌ အခ်ိန္ကုန္ကာ အသိဉာဏ္ပညာ ေခါင္းပါးလာ၍ ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္ တို႔အား ျမတ္ႏိုးပူေဇာ္မႈ မျပဳၾကေတာ့လတၱံ႕။

ထိုအခါ လူ႕ျပည္ နတ္ျပည္ နဂါးျပည္ ျဗဟၼာ့ျပည္တို႔၌ ရွိရွိသမွ် ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္တို႔သည္ မဟာေဗာဓိမ႑ိဳင္သို႔ ၾကြေတာ္မူၾကကုန္လတၱံ႕။


အလံုးစံုေသာ ဓာတ္ေတာ္တို႔သည္ မဟာေဗာဓိမ႑ိဳင္၌ စုေ၀းေပါင္းဆံုလ်က္ ျမတ္စြာဘုရား၏ ႐ုပ္ပံုေတာ္
အသြင္ကိုယူ၍ ေဗာဓိမ႑ိဳင္၌ ထက္၀ယ္ဖြဲ႕ေခြ ေနေတာ္မူလတၱံ႕။ ထိုဓာတ္ေပါင္းစု ဗုဒၶ႐ုပ္ပံုေတာ္သည္ (၃၂)ပါးေသာ ေယာက်္ားျမတ္တို႔၏ လကၡဏာေတာ္ႀကီးç (၈၀)ေသာ လကၡဏာေတာ္ငယ္တို႔ႏွင့္ ျပည့္စံုလ်က္ ဗ်ာမပဘာ လွ်ံ၀ါတင့္ထြန္း ေရာင္ျခည္ေတာ္၀န္းတို ႔ျဖင့္ တင့္တယ္စြာ စမၸါယ္ေတာ္မူလတၱံ႕။ ထို႔ျပင္ ေရမီးအစံုအစံုေသာ တန္ခိုးျပာဋိဟာမ်ားကို ျပေတာ္မူလတၱံ႕။

ထိုအခါ ထိုအရပ္သို႔ ေရာက္ရွိလာေသာ လူသားျဖစ္ေသာ သတၱ၀ါတစ္စံုတစ္ေယာက္ မည္သည္ မရွိ
ျဖစ္ေပလတၱံ႕။ စၾက၀ဠာေပါင္း တိုက္တစ္ေသာင္း အတြင္း၌ တည္ရွိၾကကုန္ေသာနတ္ျဗဟၼာအားလံုး တို႔သည္သာလွ်င္ စုေ၀း ေရာက္ရွိလာၾကကုန္၍  ---
" ယေန႔ ကိုယ္ေတာ္အား (၁၀)ပါး၊ ဉာဏ္ေတာ္အား (၁၀)ပါးႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္သည္ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူေလ၏။ ဤေန႔ ဤအခ်ိန္အခါမွစ၍ ေလာက၌ အမိုက္ေမွာင္အတိ ျဖစ္ေပလတၱံ႕။"
- ဟု ငိုျမည္တမ္းၾကေပကုန္လတၱံ႕။ ထို႔ေနာက္ ဓာတ္ေပါင္းစု႐ုပ္ရွင္ေတာ္ အတြင္းမွ
ေတေဇာဓာတ္သည္ ထၾကြလာၿပီးလွ်င္ အားလံုးေသာ ဓာတ္ေတာ္တို႔သည္ ေလာင္ကြၽမ္း၍ အၾကြင္းအက်န္မရွိ ကုန္ခန္းသြားေပလတၱံ႕။

   ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္ဟူသည္မွာလည္း ပရမတၳသစၥာနယ္မွ ဆိုရေသာ္ ႐ုပ္ကလာပ္တို႔၏ အေပါင္းအစုသာ
ျဖစ္၏။ ႐ုပ္ကလာပ္တစ္ခု၏ အတြင္း၌ တည္ရွိေသာ ဥတုေခၚသည့္ ေတေဇာဓာတ္ေၾကာင့္ ဆင့္ကဲဆင့္ကဲ
ျဖစ္ပြားေနေသာ ဥတုဇၾသဇ႒မက႐ုပ္တို႔သာ ျဖစ္ၾက၏။  ယင္း  ဥတုဇၾသဇ႒မက႐ုပ္တို႔တြင္ ႐ုပ္ကလာပ္တိုင္း ႐ုပ္ကလာပ္တုိင္း၌ ပါ၀င္တည္ရွိေသာ ေတေဇာဓာတ္မွာ သဘာ၀သတၱိစြမ္းအင္ လြန္ကဲထက္ျမက္ စူးရွလာကာ ကလာပ္တူ ႐ုပ္တရားတို႔ကို အၾကြင္းအက်န္မရွိေအာင္ ေလာင္ကြၽမ္းလိုက္ေပေတာ့သည္။


ဓာတ္ေပါင္းစု ႐ုပ္ရွင္ေတာ္ျမတ္မွ ထေျမာက္ျဖစ္ေပၚလာေသာ မီးေတာက္မီးလွ်ံသည္ ျဗဟၼာ့ျပည္သို႔တုိင္
ေအာင္ တက္ေပလတၱံ႕၊ မုန္ညင္းေစ့ခန္႔ ပမာဏရွိေသာ ၾကြင္းက်န္ေနေသာ ဓာတ္ေတာ္၏ ထင္ရွား တည္ရွိေနေသးပါမူ တစ္ဆက္တည္းေသာ မီးေတာက္မီးလွ်ံသာ ျဖစ္ေပၚေနေပလတၱံ႕။ ဓာတ္ေတာ္ ေမြေတာ္မ်ား အားလံုးကုန္ဆံုးသြားေသာ အခါ၌ မီးေတာက္မီးလွ်ံသည္ ျပတ္စဲ၍ သြားေပလတၱံ႕။ ဤကဲ့သို႔ေသာ ႀကီးက်ယ္ေသာ အာႏုေဘာ္ကို ထင္ရွားျပေတာ္မူလ်က္ ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္တို႔သည္ ကြယ္ေပ်ာက္၍ သြားၾကေပကုန္လတၱံ႕။

ထိုအခ်ိန္အခါ၌ ညီညာျဖျဖ စည္းေ၀းမိၾကကုန္ေသာ ေသာင္းေလာကဓာတ္တစ္ခြင္မွ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္း
တို႔သည္ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္တို႔၏  ပရိနိဗၺာန္ စံလြန္ေတာ္မူရာ ေန႔အခါ၌ကဲ့သို႔ပင္ နတ္၌ျဖစ္ကုန္ေသာ နံ႔သာပန္း တူရိယာ စသည္တို႔ျဖင့္ ပူေဇာ္မႈကို ျပဳၾကကုန္၍ သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ လက်္ာရစ္ လွည့္လည္ ကုန္လ်က္ အ႐ုိအေသျပဳကာ ရွိခိုးၾကကုန္၍ ---

အနာဂေတ ဥပၸဇၨနကံ ဗုဒၶံ ပႆိတံု လဘိႆာမ ဘဂ၀ါ။
ဘုန္းေတာ္ေန၀န္း ထြန္းလင္းေတာက္ပေတာ္မူပါေပေသာ ျမတ္စြာဘုရား ...ေနာင္အနာဂတ္ကာလ၌
ပြင့္ေတာ္မူလတၱံ႕ေသာ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္ကို ဖူးေျမာ္ခြင့္ကို ရလိုပါကုန္၏ဘုရား ---

ဤသို႔ ေလွ်ာက္ထား၍ မိမိ မိမိ၏ နတ္ျပည္ ျဗဟၼာျပည္ ဌာနသို႔ပင္ ျပန္သြားၾကကုန္၏။
ဤကား ဓာတုသာသနာေတာ္ကြယ္ပံုတည္း။ (အံ-႒-၁-၇၀-၇၁။)

နိဗၺာနဂါမိနိပဋိပဒါ (ဒုတိယတြဲ) နိဒါနကထာ(နိဒါန္း)မွ ကူးယူေဖၚျပပါသည္။

No comments:

Post a Comment